Print
Category: Pro talk
Hits: 279

BLACK CANYON

คิดไกล ไปอินเตอร์ ?

 

                                                

ผมเป็นคนเชียงใหม่ จบการศึกษาระดับมัธยมที่มงฟอร์ด จากนั้นมาเรียนต่อที่อัสสัมชัญพาณิชย์ และเข้าทำงานที่ธนาคารเชสแมนฮัตตั้น แบงค์ ทำในตำแหน่งด้านบัญชี ต่อมาเมื่อทางธนาคารได้นำคอมพิวเตอร์ เข้ามาใช้ในการทำงาน ผมก็ได้เปลี่ยนตำแหน่งมาเป็นเจ้าหน้าที่โปรแกรมเมอร์ ช่วงนั้นก็เรียนภาคค่ำที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ทางด้านบริหารธุรกิจมาตรฐานการตลาด พูดง่ายๆก็คือทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย “ประวิทย์ จิตนราพงศ์” ผู้สร้างตำนานแฟรนไชส์แบล็คแคนยอนเล่าให้ฟัง


“ทำงานที่แบงค์ได้ 5 ปี ก็ย้ายไปทำงานที่บริษัทหมากฝรั่ง ลูกอม และเวชภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ในตำแหน่งหัวหน้าแผนกคอมพิวเตอร์อยู่ประมาณ 5 ปี ก็ลาออกไปทำงานที่โฟร์โมสต์ในตำแหน่งผู้จัดการด้านคอมพิวเตอร์ประมาณปีเศษ ตอนนั้นทำงานด้วยและเรียนนิติศาสตร์ไปด้วย แต่เรียนได้ปีเดียวก็หยุด เพราะติดปัญหาเรื่องการเดินทางไม่สะดวก”

ต่อมาได้จัดตั้งบริษัท ซอฟท์แวร์เฮ้าส์ชื่อ ดาต้าโปร ซึ่งเป็นการหุ้นกับเพื่อน ดำเนินธุรกิจด้านซอฟท์แวร์ รับเขียนโปรแกรมต่างๆ

หลังจากนั้น มีการเปลี่ยนแปลงด้านผู้ถือหุ้น ตั้งชื่อบริษัทใหม่ว่า โปรลายน์ เป็นตัวแทนของไอบีเอ็ม ปัจจุบันคนดูแลก็คือหุ้นส่วน สำหรับผมก็ดูธุรกิจใหม่คือ “แบล็คแคนยอน”ซื้อต่อมาอีกที

จริงๆแล้วแบล็คแคนยอนเป็นของคนไทย ซึ่งช่วงนั้นมีคนอื่นเขาก่อตั้งอยู่ก่อนแล้ว แต่ธุรกิจไปได้ไม่ดีนัก ผมเลยเข้าไปซื้อกิจการ แล้วก็ปรับรูปแบบการบริหารการจัดการ การตลาดเสียใหม่ แล้วมาขยายในศูนย์การค้าต่างๆ ช่วงนั้นยังถือว่าเป็นธุรกิจที่มีขนาดเล็ก และตัวของธุรกิจกาแฟ โดยทั่วไปถือว่าเป็นธุรกิจที่มีขนาดเล็กมาก ในตอนนั้นผมมองศักยภาพกาแฟว่า เป็นเครื่องดื่มที่คนทั้งโลกนิยมมากเป็นอันดับหนึ่ง ดังนั้นน่าจะมีตลาดในเมืองไทยบ้าง ในเวลา 3 ปีแรกเป็นช่วงที่แย่มาก เพราะผมไม่มีความรู้เรื่องของตลาดอาหารและเครื่องดื่มเลย ให้หลังมาอีก 5 ปี ธุรกิจนี้จึงเริ่มมั่นคง ผมเริ่มมองภาพออก เริ่มรู้จักเลือกทำเล และเริ่มที่จะมีการปรับเกรดของพนักงาน และเริ่มมีการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาช่วยในธุรกิจนี้ ซึ่งทำให้ธุรกิจเติบโตมาได้จนถึงทุกวันนี้”

 เรียนรู้จากคนอื่น

“ปัญหาและอุปสรรคการทำงานของผมคือ เรื่องการระดมทุนเพื่อที่จะขยายธุรกิจ รวมทั้งการบริหารจัดการ ธุรกิจในเรื่องของแฟรนไชส์ เพราะเมื่อ 10 ปี ที่แล้วคนยังไม่ค่อยรู้จักคำว่า “แฟรนไชส์” กันมากนัก แต่วิธีการที่ผมสามารถทำได้คือ หมั่นนำความรู้ต่างๆ มาศึกษา เช่น เดินทางไปต่างประเทศ หรือศึกษาเรื่องระบบแฟรนไชส์ รวมถึงสอบถามผู้อื่นที่มีความรู้ด้านนี้ อาทิ แฟรนไชส์อื่นที่มีสาขาในเมืองไทย ผมก็เข้าไปปรึกษาเขาโดยไม่อายที่จะถาม

และเมื่อผมเข้าไปหาหน่วยงานภาครัฐไม่ว่าจะเป็นกรมส่งออก กรมพัฒนาธุรกิจการค้า แม้แต่สถาบันฝึกหัดต่างๆ เพื่อให้เขาส่งผู้เชี่ยวชาญมาอบรมให้ ซึ่งบางคอร์สก็ฟรี บางคอร์สก็เสียเงิน และในบางครั้งก็หาผู้ฝึกสอนชาวต่างชาติเข้ามาอบรมให้โดยเราจ่ายค่าจ้างให้เป็นรายชั่วโมงเพื่อสอนในเรื่องแฟรนไชส์และในส่วนของระบบต่างๆ

สำหรับความภาคภูมิใจสำหรับผมก็คือ เป็นการสร้างระบบแฟรนไชส์ให้เป็นที่ยอมรับทั้งในตลาดเมืองไทย และยังนำธุรกิจแฟรนไชส์ของเมืองไทย ขยายไปยังต่างประเทศ และสามารถทำให้กาแฟของคนไทยเป็นที่ยอมรับของต่างชาติ คนต่างชาติที่เข้ามาดื่มกาแฟของเราก็รู้สึกยอมรับในรสชาติที่ได้มาตรฐานของเรา ซึ่งนับได้ว่าของเราไม่ด้อยไปกว่าของต่างชาติเลย”

 

ก้าวสู่ต่างประเทศ

สำหรับการเติบโตของ แบล็ค แคนยอน  แผนทางด้านการตลาด สำหรับแฟรนไชส์ไม่ใช่เพียงแค่การเปิดสาขาในเมืองไทยเท่านั้น แต่เน้นขยายสาขาไปยังตลาดต่างประเทศทั่วโลก

จากปัจจุบันเริ่มขยายตลาดในเอเชียและตะวันออกกลางแล้วได้แก่สิงคโปร์ มาเลเซีย กัมพูชาอินโดนีเซีย พม่า สำหรับระยะยาว จะมองไปถึงการขยายสาขาในยุโรปและสหรัฐ